2012
Onderwerpen te over! Ze strijden om voorrang om voor mijn eerste column van het nieuwe jaar gebruikt te worden.
Zou ik het gaan hebben over het Rabo theater de Meenthe hebben, waar ze de prijzen drastisch verhoogd hebben, waarschijnlijk om een bodempje te leggen voor de ophanden zijn opleuking, maar dat dan wel ten koste van de kwaliteit van de koffie, die de naam afwaswater niet eens zou mogen dragen?
Zou ik het gaan hebben over een voormalig ambtenaar van de gemeente Meppel, die wett'nholder werd van Steewijkerland, om vervolgens het burgemeestersambt in Ten Boer te aanvaarden, als opvolger van de voormalige burgmeester van Ten Boer én Steenwijk Peter Jan Molendijk, waar hij zich gelijk een Johan van den Kornput, dapper verzet tegen het wassende water?
Zou ik het gaan hebben over een andere wett'holder, die naar verluidt hoge schijnt te gooien in de stijd om het burgemeestersambt van Westerveld als opvolger van Anne Meijer, die ooit een blauwe maandag interim gemeentesecretaris was in Steenwijkerland?
Een keus moet ik in ieder geval maken, want de lessen van mijn onvergetelijke coach indachtig: voor de lees- en beluisterbaarheid moet een columnist zich zoveel mogelijk beperken tot één onderwerp! En dat gezegd hebbend, blijft er maar één mogelijkheid over: 2012. Het nieuwe jaar, waarvan er alweer bijna een week voorbij is.
Ik ben het nieuwe jaar goed begonnen door het voornemen om dagelijks een uurtje te sporten ook daadwerkelijk in activiteiten om te zetten. Op 1 januari zat ik al op mijn spinningsfietsje om onder het genot van de muziek van Stan Kenton en zijn Bigband de vele oudejaars oliebollen te verbranden. Al vraag ik me wel af waar ik het eigenlijk voor doe.
Stijgend water, een dalend bodem. Stijgende prijzen, dalende inkomsten. 2012 wordt er niet leuker op. We zijn nog niet van de ene onheilstijding bekomen, of de andere dient zich alweer aan en elke dag zal ons een nieuwe rampspoed worden ingepeperd. We zullen met sombere voorspelingen worden doodgegooid! We zijn er nog lang niet, zal de boodschap zijn. Geen wonder, dat eenvoudige mensen zoals u en ik de toekomst somber tegemoet zien!
En van waar zal onze redding dan moeten komen? Ik zou het niet weten, daarvoor snap ik er veel te weinig van, maar ooit hoorde ik de wijsheid, die misschien soulaas zal bieden:Het leven is een feest, maar je moet zelf de slingers ophangen.
En dat ga ik dan maar doen!
| < Vorige | Volgende > |
|---|
