Afscheid van oom Dick
Op 1 februari 1921 werd in Tuil, een vlekje in de
Betuwe aan de rivier de Waal, oom Dick geboren. In die tijd was Tuil nog een belangrijke plaats in de Betuwe, maar zoals gezegd vandaag de dag is het een vlekje in dat schitterende rivierenland. Meer niet. Maar dat neemt niet weg, dat oom Dick daar geboren is en daarmee is Tuil een niet wèg te werken vlekje.
Mij opa en oma van vaders kant hebben, voor zover ik weet, 5 zoons gehad. Van die 5 is oom Hans op 15 jarige leeftijd overleden aan buikvies ontsteking en overleefde kleine Jan de geboorte niet. Dat mijn vader daarna ook Jan werd genoemd, heb ik altijd een provocatie gevonden. Oom Dick was de tien jaar oudere broer van mijn vader en de oudste broer heette Henk.
Ik ben niet al te diep de geschiedenis van mijn familie ingedoken, daar heb ik het geduld niet voor, maar zo heeft het domineesgezin Bogers er uitgezien. Een boeiend gezin. Een spannend gezin. Een gezin met een geschiedenis, waarin met name de politieke uitersten elkaar raakten.
Oom Dick was onze lievelingsoom en ik herinner me nog goed, dat we als schooljongetjes een paar dagen van onze vakantie bij hem, tante Frouk en nichtje Ida mochten logeren in Den Haag. In de flat met die zo interessante lift aan de Laan van Meerdervoort, op loopafstand van het strand van Kijkduin. Die lift was in die tijd een bijzondere bezienswaardigheid, waar je u tegen zei. Die lift alleen al was de moeite van een logeerpartij waard. Vast pandoer was ook de vraag:"Slapen jullie al jongens?" Met steeds het zelfde antwoord: "Ja, oom Dick!" En ook het samen cryptogrammen maken met de onvergetelijke omschrijving: "Eet Smakelijk" met 5 letters. En de even voor de hand liggende als briljante oplossing:Taart.
Daarna verwaterden onze contacten gedurende lange tijd, waar we ieder onze eigen wegen gingen. Maar zo'n 20 jaar geleden werden die banden van weleer wat strakker aangetrokken en zocht ik oom Dick en tante Frouk als het maar even kon op, als ik in de buurt van Epe kwam. Meer dan 60 jaar waren ze getrouwd en toen tante Frouk een paar jaar geleden overleed, was voor oom Dick de lol er af. Het leven was onvolledig geworden. Er was eigenlijk niets meer aan. Wat bleef waren herinneringen en verhalen, waar ik graag naar mocht luisteren. Ik ben een mens van alledag, zei oom Dick dikwijls. Vorige week zaterdag om 09.00 uur is oom Dick gestorven. Hij is nu uit de tijd zoals de Friezen dat zeggen. En met hem de generatie, die mijn leven verbond met het verleden. Toch wel een bijzondere gedachte:voortaan als oudste generatie door het leven te gaan.
Ik zal nog vaak terugdenken aan oom Dick en als hij me vraagt of ik slaap, dan zal ik met een volmondig JA OOM DICK antwoorden.
| < Vorige | Volgende > |
|---|
