De machinist
Ik heb in mijn eigen biotoop niet zoveel persoonlijke contacten met onze lokale politici. Vroeger was dat wat anders, maar vandaag de dag nee. Ik zie de mannen en de vrouwen uit de politiek niet zo vaak. Bijna alleen maar in de politieke arena en in het gemeentelijke restaurant na afloop van de raadsvergaderingen. En niet te vergeten tijdens de radioprogramma’s van Kopwijzer natuurlijk. Maar echt persoonlijk? Nou nee. Ja zo af en toe zie je wel eens een collegelid in het schemerende duister van de avond bij mij thuis aanbellen als hij of zij met een probleem zit en dringend goede raad behoeft, maar ook dan gaat het niet zozeer om mij persoonlijk, maar veeleer om zakelijke contacten. De tijden zijn ook veranderd. Misschien jammer. Misschien ook niet.
Toch overkwam mij gisteren iets in de relationele sfeer, dat mij nog nooit, zolang ik al in Friesland werk is overkomen. Ik werd thuisgebracht door een raadslid. Goed, hij vroeg me er wel een kleine bijdrage voor, want al te goed is buurmans gek en hij bracht me niet van deur tot deur, maar het feit, dat hij mij bracht, dat zal ik niet gauw meer vergeten.
Het begon in Leeuwarden. Ik had net plaats genomen in mijn bijna vaste hoekje voor in de trein, toe ik hem langs zag lopen in zijn NS outfit. Leren tas onder de arm en een bekertje koffie in de hand. In de raadszaal zit ik tijdens de raadsvergaderingen altijd achter hem, maar dit keer zag ik hem bijna frontaal voorbijkomen. Het zou toch niet waar zijn? Een lokale PvdA prominent, lid van de fractie in de gemeenteraad, aan het werk als machinist van de trein, die mij naar huis zou brengen? Best wel spannend. Zou hij het er als machinist net zo vanaf brengen als in zijn functie van raadslid? Of misschien wel beter? Een merkwaardige ervaring. Vooral toen ik zijn vertrouwde raadsstem: Grou, Akkrum,Heerenveen en Steenwijk hoorde aankondigen.
Die aankondigingen gingen hem best af. De plaatsnamen werden foutloos en in de juiste volgorde opgelepeld. Ik kon tevreden zijn, maar het spannendst was toch de test, die ik hem stiekem afnam: De remproef. Sinds kort mogen machinisten bij de NS namelijk niet meer remmen. Er moet uitgerold worden. Daar schijnt ook een heuse cursus voor te zijn. Dat levert substantiële bezuinigingen op en het schijnt in de herfstperiode ook vierkante wielen te voorkomen. En om de spanning er niet al te lang in te houden: Hij deed dat keurig. Ik heb nog nooit iemand mee gemaakt , die zo mooi en goed kon uitrollen. En geen flauwekul, door bijvoorbeeld in Leeuwarden al te beginnen met vaart te minderen. Nee gewoon lekker doorjakkeren, om op het juiste moment te beginnen met uitrollen. Een vak apart
Toch eens kijken of dat bezuinigend uitrollen ook de lokale politiek enig soulaas kan bieden!
| < Vorige | Volgende > |
|---|
