Skaesen.
Ik kan mi-j 'elemaole neet meer erinner-n oe of ik skaesen eb 'eleerd. En van wee, weet ik eigelijk ook neet. Mien vaeder was neet zo sportief, dus dee zal 't neet ewest em-n. 't Enige sportieve wat ik van 'om wete, is dat i-j in zien jonge jaoren vootbalde bi-j Te Swallo. En ik ebbe mi-j as kiend ook nooit of'evrögen wat veur raere naeme dat was: Te Swallo. Pas jaoren laeter kwamp ik erachter (waorskienlijk deur 'n stôkkien in de kraante over dee vootbalclub van weleer), dat 't The Swallow was, De Zwaluw.
Ik kon in ieder geval skaesen. Mien 'ele kiendertied gebeurde dat op 'olties. Noren waren netuurlijk te duur; dee kree-j pas as oen vooten uut'egreuid waren. En dat duurde nog wel eêm'. Mit rubberleersen op 'olties mit oranje veters. Wi-j kon-n al 'eel snel skaesen op 'n stôkkien weilaand achter 't uus. As ik in mien, now ja mien, zeg maor onze slaopkaemer ston en mit mien naegels de bloomen van de ruuten krabde, dan keek ik op dat ondergeleupen stôkkien laand, lekker dichtebi-j.
Laeter was 'n groter stôk netuurlijk veul interessaanter en gong-n wi-j mit d'ele buurte naor 't Veentie. Teungwoordig gaon alle kiender onder begeleiding en meestal ook nog mit d'auto naor 't skaesvertier, maor toen was dat nog neet zo. Wi-j gong-n d-r gewoon op de fietse naor toe (eerlijk is eerlijk, ik woonde dichtebi-j 't Veentie, dus zo-n grote meuite was dat neet) en dan de skaesen onder. Wat 'n gepruts om mit oen kolde vingers de veters strak te krieg-n. En mit strak bedool ik netuurlijk ook strak, want skaesen moên strak zitten, mit as gevolg da-j al 'eel vlôgge steenkolde vooten adden.
Dus weer terogge naor uus, vaeke jankend van de kolde, koppien sukelaomelk, mit oen vingers zowat in de kachel zitten en nao 'n 'allef uurtien weer op de fietse naor 't Veentie. Zo bleef-ie d'ele dag mooi bezig.
Ik 'adde 't zonet over dee bloomen op de raemen en de kachel in de kaemer. D-r was netuurlijk toen gien centrale verwarming. Wi-j adden twee kachels: ene in de kaemer (daor ko-j, a-j skuin op de goeie stool gong-n zitten, precies mit de vooten op zitten) en ene in de keuken. Dat was 'n klein gevelkacheltien mit 'n grote gele vlekke. Dee vlekke kwamp van een ooit an de kachel vast'eplakte plastictasse van de PickPack. Dat was 't wat de verwaarming betreft. Ie zagen d-r teung an a-j naor de wc mossen, om over 't douchen maor 'elemaole te zwiegen.
Ieder tied ef zo zien eigen geklaeg. Toen gong 't daorover. Teungwoordig em wi-j alles in beeld. De geveulstemperetuur ku-j via 'n app op oen tillefoon kriegen. En wanneer de temperetuur leger is as, ik geleuve min 6 graoden, dan ma-j (maor ik waarke neet in de bouw, dus 'elemaole zeker weet ik dat neet) naor uus as bouwvakker, want dan is 't te kold om te waarken.
En dan em wi-j nog te maeken mit 'n code rondom de weersveurspel-lingen. As dee code 'n bepaolde kleur ef, mang wi-j de deure neet uut, ofso. Zo langsaemer'aand oêm wi-j sellef neet meer nao te denken. Alles wordt in disse moderne tieden veur ons in kaort 'ebrocht. Be'alve de NS. Dee bin nog 'n beetien in d'olde tied bliêm 'angen. De treinen reden vrogger al neet as 't sni-jde en vreur en now is dat nog net zo. Vrogger maarkden de minsen dee neet mit de trein gong-n dat allemaole neet zo. Teungwoordig zit er standaard ene van de radio of tillevisie bi-j de NS te wachten tot 't moment dat 't weer zover is, zodat ze derect verslag kun doon van de raampspoed.
't Mooiste interview was disse weke mit ene op station Utrecht. 't Grote infobord daor was 'elemaole leeg. De reactie op de vraoge van de radio-verslaggever of meneer wel voldoonde geïnformeerd was deur de NS, was geweldig. "Zeker", zeed'i-j, "d-r staot niks op 't bord en dat klopt precies, want er gaot 'elemaole gien trein!" Positief denken is dat!
Ik kome nog eêm terogge op dee 'olties van mi-j. Op 'n gegeêm moment was de tied riepe da-k noren moch. Volngs mien mooder kon dat wel, omdat mien vooten nog zeker 'n paer maoten zol-n greuien. Maor dat bleek neet zo te weên, want ik ebbe jammer genog nog jaoren rond 'eskaest mit dree paer sokken in de noren.
Teungwoordig skaes ik op van dee noren mit enkelstôkken. Wat 'n uutviendink! Gister ek ze nog gebruukt in de Weerribben. 't Was 'n fantastische skaesdag. Angezien d-r staark was of'eraoden om neet te gaon skaesen op 't ies dat neet 'eveegd was, was 't er 'eel rustig. Volngs mien zwaoger zol de pliessie controleren of er ook 'eskaest worde bi-j ongeveegd ies en dat ze de skaesers d-r dan of zol-n 'aelen, maor wi-j em gien pliessie 'ezien. 'Elemaole onzin was dee waorskouwing trouwens neet, want d-r waren in ieder geval al twee minsen deur 't ies 'ezakt. Ene daorvan was Jos Hof uut Steenwiekerwold. 't Grote gat dat i-j daor achter löt, worde deur iederene dee daor rondskaesde (want bi-jnao allemaole bleken z'om te kennen) om'edeupt tot 't "wak van Jos".
Lucie
| Volgende > |
|---|
